شله پزی رضا

رزومه فعالیت شله پزی رضا


ابتدا بهتر است با کلمه شُلِه آشنا شویم. در لغت‌نامه دهخدا کلمه شُله این چنین تعریف شده است : «نوعی از غذا که برنج را در آبگوشت به طورحلیم می‌پزند». البته در برخی فرهنگ لغت‌های دیگر کلمه شله بطور کلی به معنای آش آمده است. اشاره فرهنگ لغت‌های مختلف به معنای آش و آش برنج این نکته را بیان را می‌کند که چنین آشی می‌تواند از خوراک‌های باستانی و مشترک ملل مختلف می‌باشد، که در گذشت زمان دستخوش تغییرات مختلف شده و در نهایت شله مشهدی را ساخته است.

شله مشهدی که در مشهد فقط با نام شُله شناخته می‌شود، مواد اصلی آن گوشت گوساله، حبوبات و ادویه است که ظاهری مانند حلیم دارد با این تفاوت که در این غذا گوشت فراوان و حبوبات وجود دارد و به همراه قیمه، نان سنگک، پنیر و سبزی خورده می شود.

این غذای لذیذ به علت دشوار بودن طبخ آن کمتر در منازل می‌پزند و بیشتر به عنوان غذای ثابت نذری و هیئت‌های مذهبی شناخته می‌شود. از نکات جالب شله مشهدی آداب و رسوم مربوط خاص طبخ آن است. در ایام مخصوصی همانند دهه اول محرم برای تهیه شله مشهدی دیگ‌های بزرگی بر پا می‌شود که چون تهیه این شله کار سختی است از عده‌ای عزاداران و البته چند شله‌پز برای تهیه آن استفاده می‌کرده‌اند. در حقیقت شله مشهدی با تکیه بر همین آداب و رسوم و معنویاتی است که در تهیه مواد اولیه و پختن آن صورت می‌گیرد تا شله را از دیگر غذاهای سنتی مستثنی کند.

شله در هیاهوی جنگ جهانی دوم در مشهد نقش مهمی دارد. برای مردم مشهد از روزگاران قدیم مهم بوده است که دیگ نذری‌شان در سالروز شهادت امام‌رضا (ع) روی آتش باشد. جنگ، اما معادلات زندگی مردم را برهم زد. در میانه جنگ جهانی برپا کردن دیگ نذری کاری نبود که از عهده هر فردی برآید. پس مردم هر محله یا روستا جمع می‌شدند و هر کسی بخشی از مواد دیگ نذری را تقبل می‌کرد. آن نذری که بشود با مواد کم یا زیاد هر خانه که در کیفیت و نوع هم متفاوت‌اند طبخ کرد، غذایی نبود جز شله.

از آنجایی گوشت و حبوبات شُله نیاز به زمان زیادی برای طبخ دارد از شب گذشته دیگ‌های شله‌پزی در هیئت‌ها و تکیه‌ها برپا می‌شود که یکی از مهم‌ترین رسوم مردم در هنگام طبخ شله «چمبه زدن» است. بنا بر اعتقاد و باور مردمان مشهد شرکت در مراسم هم زدن آش شله مشهدی (چمبه زدن) برای احترام و ادای دین و همچنین درخواست حاجت است، که تقریبا به عنوان بخشی از عزاداری نیر شناخته می‌شود.

در نهایت باید گفت آش شله مشهدی نه تنها یک خوراک بسیار پرطرفدار در مشهد بلکه به عنوان قسمتی از فرهنگ مردم شناخته می‌شود، بطوری که این غذا و آداب و رسوم تهیه آن در سال ۱۳۹۱ به عنوان میراث معنوی خراسان رضوی در فهرست میراث معنوی کشور به ثبت رسیده است.

. شله پزی رضا در اوایل دهه 80 شمسی با هدف تاسیس اولین آشپرخانه اختصاصی پخت شله در مشهد شروع به فعالیت کرده و هم اکنون با بیش از 20 سال سابقه طبخ شله در مشهد به عنوان زمامدار این عرصه مشغول به کار می باشد..

ما از ابتدای راه بر این باور بودیم که مشتریانمان شریک و صاحب بخشی از کسب و کار ما می باشند. از اینرو استفاده از مواد اولیه با کیفیت ، رعایت بهداشت حداکثری، ثبات طعم و مزه ، تلاش همیشگی برای بهبود روش های تولید ، توزیع ، پخت به عنوان ارزش هایی مقدس برای ما بوده و که همیشه به آنها پایبند خواهیم بود..